RAVELS - De jongste weken is Ravels het toneel van een grootschalig afvalschandaal.
Terwijl politie en parket graafwerken uitvoeren en illegale stortplaatsen blootleggen, probeert burgemeester Andriessen de gemoederen te bedaren met geruststellende woorden over “transparantie”, “rust bewaren” en “geen plaats voor criminaliteit”. Maar wie de feiten kent, ziet vooral een pijnlijk contrast tussen deze publieke uitspraken en het eigen gemeentelijk beleid.
De burgemeester stelt dat het onderzoek “volledig in handen is van politie en parket” en dat de gemeente “alles opvolgt wat relevant is voor inwoners”. Maar precies daar wringt het schoentje: het zijn de lakse opvolging van vergunningen, het gebrek aan transparantie bij toekenning en de zwakke handhaving die deze milieuschandalen mogelijk maakten. De gemeente Ravels heeft jarenlang nagelaten om kritisch te kijken naar dubieuze aanvragen, signalen van misbruik te onderzoeken of inwoners tijdig te informeren. Nu het parket ingrijpt, schuift het bestuur de verantwoordelijkheid af en profileert zich als voorvechter van rechtvaardigheid.
Het is wrang dat de gemeente zich nu burgerlijke partij wil stellen “uit motivatie voor transparantie en rechtvaardigheid”, terwijl ze zelf jarenlang heeft nagelaten om haar kerntaak – toezicht houden en vergunningen correct opvolgen – naar behoren uit te voeren. Transparantie is geen persbericht achteraf, maar een open en eerlijk beleid vooraf. Rust bewaren is geen doel op zich, zeker niet als die rust enkel dient om bestuurlijk falen te maskeren.
Groen Ravels roept het gemeentebestuur op om eindelijk verantwoordelijkheid te nemen. Dat betekent:
1/Volledige openheid over alle verleende vergunningen en de adviezen die daarbij zijn genegeerd.
2/Een onafhankelijke audit van het vergunningenbeleid en de handhaving.
3/Structurele inspraak en informatie voor inwoners bij alle toekomstige dossiers.
De inwoners van Ravels verdienen een bestuur dat niet alleen reageert als het te laat is, maar dat proactief waakt over hun leefomgeving. Echte transparantie begint bij zelfkritiek en de moed om fouten toe te geven. Zolang het gemeentebestuur die stap niet zet, blijven mooie woorden hol klinken.
