Met de komende zomer in het voorruitzicht en de daarmee gepaard gaande sportieve fietstochten die velen al hebben gepland moeten we toch ook weer de eerste tekenen van de processierups aankondigen.
Aan het containerpark werden ons gisteren de eerste harige boomkruipers gesignaleerd die vele fietsers al zoveel leed heeft berokkend. Indien u nog meer van deze venijnige rupskolonies heeft gezien, laat het ons weten. Dan kunnen we op onze beurt de mensen waarschuwen zodat ze niet worden geplaagd door de brandharen die de rupsen achterlaten.
Opgelet, raak de rupsen nooit aan, ook geen dode rupsen, de brandhaartjes kunnen nog tot een periode van 5 jaar actief blijven.
Hoe herken je de processierups ?
 |
 |
 |
 |
Processierupsen verraden hun aanwezigheid door hun sociaal gedrag. Ze eten steeds ’s nachts in groepen en vervellen in gemeenschappelijke spinsels. De processierupsen danken hun naam aan de gewoonte om "in processie" vanuit spinsels op stammen of dikke takken naar het gebladerte te trekken.
De processierupsen hebben een grijs-grauwe kleur met lichtgekleurde zijden en zijn getooid met lange haren. In mei komen ze te voorschijn, tijdens het uitlopen van de eikenbladeren. Ze worden volwassen in juni. Vaak worden ze pas opgemerkt, als ze de bomen gedeeltelijk kaal hebben gevreten.
Eikenbomen (vooral inlandse, soms ook Amerikaanse) genieten hun voorkeur. Bij gebrek aan voedsel nemen ze ook genoegen met de bladeren van andere boomsoorten.
De rups verdwijnt met de verpopping. Het gevaar is hierdoor echter niet geweken, de haren van de processierups blijven in de boom aanwezig. Het duurt ongeveer 5 jaar voordat de haren vergaan zijn.
De volwassen nachtvlinder is onopvallend grijs. Hij verschijnt vanaf eind juli en kan tot eind augustus voorkomen.
Welke problemen veroorzaken de rupsen?
Grote groepen processierupsen kunnen eikenbomen volledig kaal eten. Toch ondervinden gezonde bomen weinig hinder van een eenmalige vraat. Meestal krijgen de eikenbomen tijdens de zomer of het volgende jaar opnieuw bladeren omdat de rupsen de knoppen niet eten.
Wie ooit in aanraking kwam met de processierups, zal zich waarschijnlijk de hevige jeukhinder nog wel herinneren. De lange haren, die de rupsen bij verstoring loslaten, kunnen bovendien in het lichaam tot ernstige ontstekingen of astmatische reacties leiden!
Ze bevatten immers mierenzuur en zijn voorzien van een weerhaakje.
Gezondheidsproblemen bij de mens
Contact met de huid: De netelharen dringen in de opperhuid met mogelijk een ernstige ontsteking tot gevolg. Binnen acht uur na het contact met de haren verschijnt huiduitslag die met hevige jeuk gepaard gaat. De uitslag verdwijnt vanzelf binnen twee weken. Problemen door de netelharen van de processierups kunnen optreden zonder dat er rechtstreeks contact met de rupsen geweest is. De haartjes kunnen meegevoerd worden door de wind en zo ook in kleding terechtkomen. Ze kunnen verwijderd worden door de kleren grondig te spoelen.
Contact met de ogen: Als de haartjes in aanraking komen met het oogwit, kunnen ze een acute ontsteking veroorzaken.
Dringen ze nog dieper in het oog binnen, dan kunnen ze een chronische oogontsteking met een soort knobbelvorming teweegbrengen.
Omdat er dan al maanden verstreken kunnen zijn, wordt het verband niet meer gelegd. Enkel met een operatieve ingreep kunnen de haartjes dan nog verwijderd worden.
De bovenste luchtwegen: Bij inademing kunnen slikstoornissen, ontsteking van de neusslijmvliezen en ademhalingsstoornissen optreden.
Raadpleeg in geval van twijfel een arts!
Wat u vooral niet moet doen!
De rupsen aanraken en zelf trachten te bestrijden.
Gebruik zeker geen insecticiden want de irriterende haren blijven nog lang actief en deze middelen kunnen schadelijk zijn voor de mens en het milieu.
Wegspuiten met bijvoorbeeld een hogedrukreiniger mag je zeker niet doen.
De haren en de rupsen kunnen dan immers via de lucht verspreid geraken.
